Suzi Kara

Seyyar Sahne, Tezer Özlü’nün “Çocukluğumun Soğuk Geceleri” isimli eserini tek kişilik bir oyun olarak sahneye koydu. Nesrin Uçarlar’ın tek kişilik performansıyla sahnelenen oyunda, “Çocukluğumun Soğuk Geceleri”, bir ses ve eylem bütünü olarak ele alındı.

Tezer Özlü’nün “Çocukluğun Soğuk Geceleri” eseri, uzun zamandır tiyatroya bir diyalog sanatı olarak yaklaşan; prova ve gösteri süreçlerini oyuncu ile yönetmen arasında başlayıp, oyuncu ile seyirci arasında devam eden bir diyaloga dönüştürmeye çalışan Seyyar Sahne tarafından tek kişilik bir oyun olarak sahneye taşındı. Tezer Özlü’nün çocukluk, ilk gençlik, kadınlık, cinsellik ve delilik temalarını, yaşam ve ölüm izlekleri etrafında, yalın ve sarsıcı bir dille işlediği, derinleştirdiği ve tartıştığı bir özyaşamöyküsel anlatı olan “Çocukluğun Soğuk Geceleri” oyununun yönetmeni Celal Mordeniz, oyuncusu ise Nesrin Uçarlar. Nesrin Uçarlar ile metinle karşılaşma, sahneleme ve seyirci ile buluşma süreçlerini ve Seyyar Sahne’nin öncülüğünde yapılmakta olan Tiyatro Medresesi’ni konuştuk.